ŁAKNĄĆ

Spektakl Dyplomowy Studentek i Studentów IV roku Wydziału Aktorskiego. Dofinansowano ze środków Gminy Wrocław w ramach Programu Integracyjnego Uczelni Artystycznych Wrocławia, organizowanego przez Wrocławskie Centrum Akademickie.

Tekst: Sarah Kane Przekład: Iwona Libucha Reżyseria: Michał Borczuch Scenografia, reżyseria świateł: Dorota Nawrot Kostiumy: Olga Kaczkowska | ASP Muzyka: Bartosz Dziadosz Konsultacje ruchowe: Anna Gancarz Produkcja: Katarzyna Radomska Asystenci reżysera: Aleksandra Góral, Józefina Kiełb, Maurycy Pękala Fotografie do plakatu i folderu: Miko Marczuk Trailer: Youness Didouh

Obsada: Joanna Czyżak, Patryk Dziwisz, Aleksandra Góral, Anastazja Gumulińska, Linda Gut, Józefina Kiełb, Jan Makowski, Maurycy Pękala, Kajetan Styczeń, Filip Witkowski

Gra na instrumentach: Anastazja Gumulińska (skrzypce), Jan Makowski (waltornia), Kajetan Styczeń (ukulele)

Premiera: 2 października 2026, godz. 19.00 Scena Studio Kategoria wiekowa: 16+ Czas trwania: 100 min (bez przerwy)

Bilety online: https://www.ast.wroc.pl/teatr-ast/repertuar/ Informacja: Dział organizacji i promocji Teatru AST tel. 71 358 34 06 | teatr@ast.wroc.pl

Anonimowe postaci, fragmentaryczne biografie, ślady tragedii i przestępstw, samotność i ucieczka od rodziny, złamane serce, udawany orgazm, sekrety i kłamstwa, małe przyjemności, kotki i spadająca gwiazda, obłęd i matka, zatarte wspomnienia, banalne powiedzenia, piosenki i cytaty z Biblii. Z tego zbudowane jest „Łaknąć”.

Cztery postacie poruszają się w bliżej nieokreślonym krajobrazie. To mogą być ruiny, albo całkiem zwyczajne mieszkanie. Są ze sobą nierozerwalnie związane, a status ich związku jest niejednoznaczny. Tak samo jest z językiem: to, co komunikują, może być dialogiem, ale dialogiem, który utknął w głowie i nie może się z niej wydostać. Czas stoi w miejscu albo płynie w zwolnionym tempie.

Jeśli przyjrzymy się przypadkowej osobie w autobusie, która rozmawia przez telefon, a potem milczy, a wychodząc z autobusu, przypadkowo patrzy nam w oczy, to doświadczymy fenomenu, który zapisuje Sarah Kane. „Łaknąć” to dramat człowieka z jego głosem, z jego myślą i jego spojrzeniem. Wiele parametrów może być tutaj niejednoznacznych, ale to, co na pewno JEST, to: pragnienie posiadania dziecka, płacz, śmiech, krzyk, tęsknota za matką, potrzeba bycia wysłuchanym, chęć pełnej kontroli nad osobą, którą się kocha, pamięć o gwałcie zadanym w dzieciństwie, ból serca, uzależnienie od papierosów i alkoholu, potrzeba muzyki.