KARŁOWICZ FEST | Pieśni

Zapraszamy na spotkanie z muzyką Mieczysława Karłowicza w najbardziej intymnej postaci. Niniejszy koncert jest spojrzeniem na kompozytora jeszcze zanim stworzył wielkie poematy symfoniczne. W pieśniach na głos i fortepian odnajdziemy bowiem wiele z tematów, nastrojów i emocji, które powrócą później w jego dojrzałych dziełach orkiestrowych.

Podczas jednego wieczoru zabrzmią wszystkie dwadzieścia dwie zachowane pieśni Karłowicza. Kompozytor stworzył ich prawdopodobnie dwadzieścia dziewięć, jednak siedem utworów zaginęło podczas II wojny światowej. To, co pozostało, stanowi więc niemal kompletny zapis jednego z najwcześniejszych etapów jego twórczości.

Co szczególnie niezwykłe, większość tych pieśni powstała w bardzo krótkim czasie, gdy Karłowicz miał zaledwie dziewiętnaście lub dwadzieścia lat i studiował kompozycję w Berlinie. Już tutaj pojawia się świat, który stanie się tak charakterystyczny dla późniejszego Karłowicza: samotność, tęsknota, wspomnienie utraconego szczęścia, fascynacja naturą, przemijaniem i śmiercią. Wiele mówią same tytuły: Smutną jest dusza moja, Pamiętam ciche, jasne, złote dnie, Czasem, gdy długo na pół sennie marzę, W wieczorną ciszę czy Rdzawe liście strząsa z drzew.

Szczególne miejsce zajmuje poezja Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Karłowicz sięgał również po teksty Juliusza Słowackiego, Zygmunta Krasińskiego, Marii Konopnickiej, Adama Asnyka czy Kazimierza Glińskiego. Głos i fortepian wspólnie wydobywają znaczenie słów, budują ich nastrój, podkreślają obrazy i emocjonalne napięcia.

Podczas koncertu dwadzieścia dwie pieśni nie zabrzmią w kolejności opusowej ani chronologicznej. Zostały podzielone między sopran Izabeli Matuły i baryton Tomasza Raka. Dwa głosy prowadzą więc przez cały zachowany pieśniarski świat Karłowicza. Towarzyszyć im będzie przy fortepianie Mateusz Słowikowski. To właśnie tutaj można odnaleźć zalążki emocjonalnego świata, który później rozrośnie się do rozmiarów Odwiecznych pieśni, Powracających fal czy Smutnej opowieści, które usłyszymy podczas pierwszego karłowiczowskiego festiwalu w naszej Filharmonii.