Polski Teatr Tańca

"Nie wiem, czy jestem z tego, czy z tamtego świata:

...ani wzbić się pod niebiosa,

ani ziemi dotknąć nie mogę..."

Otwierając 2. część Dziadów wychodzimy na spotkanie obcym duszom i własnym cieniom: przyglądając się mickiewiczowskim bohater(k)om napotykamy samych siebie, uwikłanych w nieoczywiste i sprzeczne pragnienia, popełniających błędy i poszukujących wspólnoty. W Dziadach II taniec stwarza przestrzeń dla spotkania, wymiany energii i odnowienie relacji między jednostką i wspólnotą - tą żywą i tą wyobrażoną. John Berger pisał, że "czas (w) opowieści nie jest liniowy. Żywi i umarli spotykają się w nim jako słuchacze i sędziowie, a im większą liczbę słuchaczy uda się zgromadzić, tym intymniejsza staje się opowieść dla każdego z nich". Opisany przez Mickiewicza rytuał staje się dla nas przestrzenią spotkania z żywymi i nie/umarłymi, a także okazją do odnowienia relacyjności w bezpiecznych warunkach scenicznego spotkania. Tak rozumiane Dziady II to czasoprzestrzeń, do której zapraszamy wszelkie osobliwe nie/obecności - to, co obce nam i to, co obce w nas. Zapraszamy także was - dołączcie do dziadów, by odkryć je na nowo!

PREMIERA 19 czerwca 2026

Polski Teatr Tańca

Choreografia: Monika Błaszczak

Dramaturgia: Teresa Fazan

Scenografia, wideo: Ewelina Węgiel

Kostiumy: Tomasz Armada

Asystent kostiumografa: Filip Holak

Muzyka: Julek Ploski

Konsultacje merytoryczne: Łukasz Kozak

Asystentki spektaklu: Ewelina Cieśla, Julia Hnatów

Reżyseria światła: Michał Stenzel

Realizator multimediów: Michał Beszczyński

Realizatorka dźwięku: Zuzanna Majewska

Producentka: Monika Zembrzycka

Obsada premierowa: Alicja Augustynek, Maksymilian Bańdo, Mateusz Bossy, Momoko Den, Julia Hnatów, Mateusz Krzysiak, Ewa Krzywicka, Luke Lamkin, Katarzyna Niżnik

Czas trwania: 80 minut

Bilety do nabycia na: KupBilecik

Dziady II

Polski Teatr Tańca

Otwierając 2. część Dziadów wychodzimy na spotkanie obcym duszom i własnym cieniom: przyglądając się mickiewiczowskim bohater(k)om napotykamy samych siebie, uwikłanych w nieoczywiste i sprzeczne pragnienia, popełniających błędy i poszukujących wspólnoty. W Dziadach II taniec stwarza przestrzeń dla spotkania, wymiany energii i odnowienie relacji między jednostką i wspólnotą - tą żywą i tą wyobrażoną. John Berger pisał, że "czas (w) opowieści nie jest liniowy. Żywi i umarli spotykają się w nim jako słuchacze i sędziowie, a im większą liczbę słuchaczy uda się zgromadzić, tym intymniejsza staje się opowieść dla każdego z nich". Opisany przez Mickiewicza rytuał staje się dla nas przestrzenią spotkania z żywymi i nie/umarłymi, a także okazją do odnowienia relacyjności w bezpiecznych warunkach scenicznego spotkania. Tak rozumiane Dziady II to czasoprzestrzeń, do której zapraszamy wszelkie osobliwe nie/obecności - to, co obce nam i to, co obce w nas. Zapraszamy także was - dołączcie do dziadów, by odkryć je na nowo!Bilety do nabycia na: KupBilecik