Warsztaty

Zajęcia prezentujące techniki terapeutycznego oddziaływania przez sztukę na osoby niepełnosprawne fizycznie i umysłowo. Program obejmuje ok. 20h zajęć składających się z części praktycznej i teoretycznej technik art- terapeutycznych wykorzystujących muzykę, plastykę i taniec w kreatywnej pracy z osobami niepełnosprawnymi. Warsztaty skierowane są do terapeutów, nauczycieli, pracowników ośrodków dla osób niepełnosprawnych, studentów wydziałów pedagogicznych, fizjoterapeutów oraz wszystkich zainteresowanych artystycznym urozmaiceniem swojego warsztatu.

*PLAN *

sobota 17 listopada

• 10:00 – 13:00 Katarzyna Rybok – TANIEC INTEGRACYJNY
• 13:30 – 15:30 Irena Konachowicz – TAŃCE W KRĘGU
• 15:45 – 16:45 Irena Konachowicz – TAŃCE W KRĘGU
• 17:00 - 18:30 Aleksandra Pyrzyk - DRAMOTERAPIA

niedziela 18 listopada

• 10:00 - 13:00 Beata Grzelak- Szweda – TERAPIA PRZEZ RUCH
• 13:15 – 14:45 Julita Błońska – Charchut – POKOCHAĆ RUCH
• 15:00 – 16:45 Julita Błońska – Charchut – POKOCHAĆ RUCH

koszt:

• do 10 listopada - przedpłata 200 zł
• od 11 listopada - cena regularna 250zł

Warsztaty Terapii przez ruch:

Celem warsztatów jest zaprezentowanie różnych form terapeutycznych wykorzystywanych podczas pracy z osobami niepełnosprawnymi fizycznie i umysłowo. Warsztaty skierowane są do terapeutów, nauczycieli, pracowników ośrodków dla osób niepełnosprawnych, studentów wydziałów pedagogicznych, fizjoterapeutów oraz wszystkich, którzy na co dzień pracują z osobami niepełnosprawnymi. Każde z zajęć składa się z części praktycznej i teoretycznej. Uczestnicy mogą zapoznać się z różnymi ćwiczeniami wchodzącymi w skład danej formy terapeutycznej. Uczą się jak dostosowywać ćwiczenia do możliwości grupy, która w nich uczestniczy, jak integrować grupę i nakłaniać jej członków do ćwiczeń.

Metody warsztatowe i prowadzący:

Beata Grzelak–Szweda - pracuje w Śląskim Teatrze Tańca od 2000 roku. Ukończyła studia socjologii o specjalności praca socjalna na Uniwersytecie Śląskim. Uczestniczyła w Międzynarodowych Warsztatach Tańca Integracyjnego, prowadzonych przez Pietro Cardillo i Victorię Day Fox, warsztatach Terapii przez ruch prowadzonych przez specjalistów ze Stanów Zjednoczonych ( Lynn Kable, Joe Martino, Gail Frizzel, Teya Sepiniuk), w warsztatach “Muzyka i ruch w działaniach terapeutycznych” przy Akademii Muzycznej w Katowicach. Od kilku lat sama prowadzi Warsztaty Terapii przez ruch oraz Tańca Integracyjnego. Na co dzień prowadzi zajęcia z zakresu terapii przez ruch i realizuje spektakle z osobami niepełnosprawnymi, podopiecznymi Domów Pomocy Społecznej i Warsztatów Terapii Zajęciowej. Jeden ze spektakli zdobył wyróżnienie na Przeglądzie Twórczości Mieszkańców Domów Pomocy Społecznej w Dąbrowie Górniczej oraz na festiwalu Twórczości Osób Starszych i Niepełnosprawnych w Chorzowie.

terapia przez ruch jest zaliczana do elementów art.-terapii. Tutaj podstawowe elementy tańca: ruch i rytm stają się drogą do uzyskania harmonii ciała i umysłu, ułatwiają poznanie siebie i swoich emocji, a także komunikację interpersonalną z innymi ludźmi. „Terapia przez ruch” jest swojego rodzaju psychologicznym użyciem ruchu, gdzie ciało i dusza stanowią jedność to proces powodujący fizyczną i psychiczną integrację osoby. „Terapia przez ruch” nie zastępuje właściwej terapii, pełni funkcje wspomagające tzn. wyzwala u uczestników aktywność ruchową, poprawia ogólną kondycje fizyczną i psychiczną, pozwala na odreagowanie napięć i negatywnych emocji, a także wpływa na rozwój kreatywności. Włączając do zajęć elementy tańca współczesnego dajemy uczestnikom możliwość tworzenia ich własnych kompozycji tanecznych, krótkich improwizacji, które mają swoje zastosowanie w przygotowywanych spektaklach. Bardzo istotną rolę w prowadzeniu tej formy terapii jest podejście osoby prowadzącej tego typu zajęcia do grupy osób z którą pracuje, istotna jest tutaj empatia, budowanie wzajemnego zaufania i dbanie o bezpieczeństwo uczestników. Bardzo duża rolę odgrywa podczas tych zajęć muzyka, która jest ich nieodzownym elementem. Pamiętać jednak należy aby była ona stosowana w zależności od stanu psychicznego uczestników, ich kondycji i nastroju.

Aleksandra Pyrzyk – absolwentka pedagogiki zdrowia Uniwersytetu Śląskiego. Nauczyciel akademicki Wyższej Szkoły Pedagogicznej TWP w Warszawie, Instytut w Katowicach. Zajmuje się problemami zdrowia psycho – emocjonalnego i edukacją zdrowotną. Pracuje z młodzieżą uzależnioną od środków psychoaktywnych oraz dziećmi z rodzin patologicznych. W swoich oddziaływaniach wykorzystuje techniki arteterapeutyczne, opierając się głównie na zasadach dramy, teatro- i choreoterapii.
W nurcie arteterapii sytuują się techniki ekspresyjne stosowane zarówno dla dzieci i młodzieży jaki i osób dorosłych. Pozwalają one na wyrażanie siebie, własnych uczuć, przeżyć, refleksji, myśli za pomocą także niewerbalnych środków wyrazu jak: gest, mimika, spojrzenie, dotyk.

Dramatoterapia – wykorzystuje różne formy dramatu. Poprzez odgrywanie ról osoby uczestniczące w zajęciach zdobywają samowiedzę, rozwijają wyobraźnię i poczucie sprawstwa; odgrywanie ról pomaga w uświadomieniu sobie własnych przekonań i uczuć, jak i pozwala wypróbować nowe sposoby zachowania; często posługuje się mitem lub metaforą - w ten sposób możliwe jest uwolnienie się od wspomnień i niepokojów oraz lepsze zrozumienie siebie.

Katarzyna Rybok – fizjoterapeuta, specjalista ds. projektów społecznych Śląskiego Teatru Tańca. Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego na kierunku Fizjoterapia, instruktor aktywnej rehabilitacji, prowadzi zajęcia z tańca dla niepełnosprawnych dzieci i dorosłych. Współpracuje z wydziałem Fizjoterapii Akademii Medycznej i Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach oraz Uniwersytetem Śląskim przy projekcie “Uniwersytet III Wieku” w Katowicach. Doświadczenie i wiedzę z zakresu terapii tańcem i ruchem zdobyła na licznych szkoleniach pod kierunkiem Pietro Cardillo, Victori Day Fox, Judith Bunney, Gail Frizzell, Lynn Kable, Aleander Smith, Emily Daughtridge. Jako terapeuta pracuje od 2001 roku prowadząc grupy terapeutyczne i warsztaty szkoleniowe.

taniec integracyjny - zmienia powszechnie istniejące poglądy na temat postrzegania ciała tancerza, a także obala stereotypy dotyczące niepełnosprawności. Oparty na improwizacji otwiera możliwość integracji ludzi z różnych środowisk, obalając bariery wiekowe i różnice w możliwościach. Oparty jest na idei partnerstwa, równości, wzajemnego szacunku i zrozumienia. Jest formą przełamywania barier, przekraczania granic zakorzenionych głęboko w naszej świadomości. Pozwala na wyrażenie swoich pragnień i potrzeb, dzięki odkrywaniu i wyzwalaniu tkwiącej w ludziach siły twórcze, tworząc na bazie własnego doświadczenia, poznawania siebie i współpracy z partnerem. Koncepcja tańca integracyjnego umożliwia uczestnikom tworzenie ich własnych kompozycji tanecznych, krótkich improwizacji, które mają swoje zastosowanie w przygotowywanych spektaklach.

Irena Konachowicz - jej życiowe zainteresowania zawsze wiązały się z ruchem, była przez kilka lat instruktorem tai-chi i zajmowałam się jogą..Prawdziwą pasją okazał się jednak taniec, a konkretnie taniec etniczny tańczony w kręgu. Ukończyłam trening dla nauczycieli w Findhorn (Szkocja) – Circle Dance Teacher Training w 1997 Anna Barton i Peter Vallance). Od tego czasu uczestniczyłam w wielu kursach w kraju i za granicą, m.in. byłam uczestnikiem kursu tańców bałkańskich w 1999 we Francji (David Roberts), tańców bułgarskich i rosyjskichw Berlinie w 1999, tańców szkockich również w Berlinie w 2000 (Rosie Turnbull), kursu tańców irlandzkich w Krakowie w 2001 roku.
Tańce w kręgu są jeszcze tańczone na Bałkanach, a szczególnie w Grecji, gdzie zachowały swój pierwotny charakter i stanowią nieodłączny element codziennego życia. Tańczenie w kręgu, nazywanym „horą” w języku rumuńskim czy „chorae” w greckim, daje poczucie jedności, równości a jednocześnie radości z wykonywanych wspólnie sekwencji tanecznych. Ten typ tańca sięga do głębszych potrzeb człowieka związanych z jego przeżyciami, emocjami i możliwością ich eksponowania w grupie.

Po fascynacji tańcami bałkańskimi przyszła też kolej na tańce z innych rejonów: tańce szkockie i irlandzkie oraz tańce izraelskie. Obecnie te tańce czyli tańce z regionu Bałkanów, tańce irlandzkie i szkockie oraz tańce izraelskie i żydowskie są w jej centrum zainteresowania.