Larry Coryell* & **Polska Filharmonia „Sinfonia Baltica" pod dyr. B. Jarmołowicza *

Leszek *Kułakowski Ensemble Piccolo*

Adam Makowicz

Larry Coryell
Larry Coryell to jeden z największych gitarzystow jazz-rocka i fusion. Co ciekawe, w początkach swojej kariery probował naśladować samego Hendriksa. W poźniejszym okresie grał m.in. w trio gitar akustycznych z Johnem McLaughlinem i Paco de Lucią (zastąpił go potem Al Di Meola). Jego horyzonty muzyczne są szerokie - oprocz jazzu, rocka i fusion interesuje się także bluesem, muzyką etniczną i klasyczną. Ma na koncie opracowania na gitarę utworow Strawińskiego.

Leszek Kułakowski

W 1981 roku ukończył Akademię Muzyczną w Gdańsku (w klasie skrzypiec). Mimo klasycznego wykształcenia sporo uwagi poświęca jazzowi. Zadebiutował akustycznym kwartetem Antiquintet zdobywając nagrody na festiwalu Jazz nad Odrą '79, Pomorskiej Jesieni Jazzowej, koncertując na Jazz Jamboree. W latach 1985-86 prowadził funkową grupę Zu-Zu. W latach 1987-93 wspołpracował z grupą Sami Swoi, koncertując na europejskich festiwalach jazzowych. Obecnie jest prof. Akademi Pomorskiej w Słupsku i prowadzi klasę kompozycji w Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Adam Makowicz

Edukację muzyczną rozpoczął pod kierunkiem matki. Poźniej uczęszczał do szkoły dla dzieci uzdolnionych muzycznie. W 1956 roku, zafascynowany jazzem oraz rozczarowany brakiem zrozumienia wśrod nauczycieli dla jego zainteresowań, porzucił szkołę i związał się z krakowskim klubem jazzowym "Helicon".

Wspolnie z trębaczem Tomaszem Stańką w 1962 r. założyli zespoł Jazz Darings, ktory był - wg niemieckiego krytyka i teoretyka jazzu, Joachima Ernsta Berendta - "pierwszym europejskim combo grającym w stylu Ornette'a Colemana". W 1963 r. w Konkursie Jazzowym Polski Południowej zespoł Jazz Darings zdobył I miejsce. Nowoczesna technika, szerokie horyzonty muzyczne spowodowały, że Makowicza zaczęli zapraszać do grania wybitni polscy jazzmani. Jego umiejętność "wpasowania się w zespoł", powodowała, że grał w bardzo stylistycznie rożnorodnych zespołach: u Andrzeja Kurylewicza, Zbigniewa Namysłowskiego, Tomasza Stańki, Michała Urbaniaka, Jana Ptaszyna Wroblewskiego.

W 1977 r. wyjechał do USA, tam występował w nowojorskim klubie "The Cookery" i prestiżowej Carnegie Hall. Ułatwiło mu to nagranie swojego pierwszego w USA solowego albumu "Adam". Niebawem dokonał reedycji swych nagrań europejskich oraz nagrał kolejne autorskie płyty. Odtąd uczestniczy we wszystkich liczących się krajowych, europejskich i amerykańskich festiwalach jazzowych. Do wspolnego muzykowania zapraszali go najsławniejsi muzycy m. in.: Benny Goodman, Herbie Hancock, Earl Hines, Freddie Hubbard, Sarah Vaughan, Teddy Wilson i George Shearing. W stylu gry Makowicza odbijają się echa gry Arta Tatume'a, Keitha Jarretta i fortepianowej muzyki epoki romantyzmu.