Co powstanie ze świadomie budowanego albumu rodzinnego, ktory rownocześnie, w tle, będzie probował zgłębiać bieżące, nurtujące problemy? Czego wymaga taka forma? Potrzeba modyfikacji rzeczywistości, zagęszczenia czasu i sytuacji, inscenizacji, stworzenia pewnej fikcji, lub iluzji fikcji, ktora ułatwi mowienie o własnej rzeczywistości. Czym jest ta własna rzeczywistość? To sam obraz, ktory rownocześnie tworzy pamięć, jak i determinuje to, co chciałoby się pamiętać. To rownocześnie zwykły „snapshot" czy zdjęcie rodzinne, jak i powidok i deja-vu. To zarazem relacja i reminiscencja. Wyczulenie na obrazy, ktore są już znajome, ktore gdzieś już się kiedyś pojawiły przed oczami - świadomymi czy nieświadomymi tego, co widzą. To sceny z widzianych filmow, ktore ponownie, siłą bezwładu układają się z elementow otoczenia. To stan, w ktorym chce się zbudować monarchię absolutną obrazu i odciąć się od nie-ideału. Żyć w tej fikcji, splatając ją formą albumu rodzinnego, oprawiając w ramkę i wieszając na haczyku.

Wernisaż 10 czerwca 2011, godz. 18-20

bilety:

1 zł w środę wstęp bezpłatny