WIECZÓR LITERACKI ZE ZBIGNIEWEM ZEBAREM

Intrygująca opowieść o nieprzewidywalności ludzkich losów. Nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo nawet odległe w czasie zdarzenia mogą zdeterminować nasze życie, że czyjeś lęki, ambicje mogą stać się dla nas śmiertelnym zagrożeniem. Jeden z wątków toczy się podczas partii szachów. Ta gra przybiera także wymiar symboliczny. W powieści poruszony został też ważny i mało popularny, a zapewne zaskakujący wątek z relacji kobieta-mężczyzna w wymiarze społeczno-prawnym. Wbrew utartemu i powielanemu przekonaniu, także w myśl tzw. poprawności politycznej, to mężczyzna na ogół znajduje się na przegranej pozycji w walce o swoje prawa np. rodzicielskie. Pokazuje to los Kogoś, postaci, która ma swój autentyczny pierwowzór. Autor w swojej narracji unika "łopatologicznej" i "jedynej słusznej" wykładni. Prowadzi czytelnika za pomocą scen, choć nie narzuca mu samej scenerii poprzez drobiazgowe opisy. Nie ma dłużyzn i pobocznych wątków bez większego znaczenia dla samej treści. Charaktery postaci budują się poprzez dialogi - na ogół oszczędne - określające ich w danej sytuacji. Na uwagę zasługuje także specyficzny styl narracji. W książce nie brakuje też zagadki, tajemnicy, co z pewnością sprawi, że czytelnik nie zazna znużenia tą lekturą. Do napisania tej poruszającej książki zainspirowało autora prawdziwe zdarzenie. Bohaterowie powieści zostali obnażeni w obliczu tego samego problemu, wobec którego zajmują jakże różne i jakże w różny sposób umotywowane postawy – wobec jednego dramatu, prowadzącego w ostateczności do jeszcze większego. Autor nie osądza, nie wartościuje, nie wyręcza nas. Czytelnik nie ma wyboru – musi zdać egzamin przed samym sobą. Egzamin nie będzie łatwy.

Ta książka to świadectwo wielkiej wrażliwości autora. Żeby ją zrozumieć, trzeba wznieść się ponad światopoglądowe skażenia.

Liberum Verbum

– Taka zgaduj zgadula: Jak myślisz, kto z nas dwojga popłacze się na zawołanie przed panią sędzią? Jesteś tylko mężczyzną. Zapamiętaj to sobie. Tyl-ko. Jeszcze niczego nie rozumiesz?

(...) Miejscowy Główny Wyznawca był pełen miłości. Kochał. Kochał namiętnie. Kochał dzieci. A nawet kochał się z nimi.

Fragmenty książki

Przeczytałem tę powieść jednym tchem. Miałem wrażenie, że oglądam film. Dla mnie, zawodowego aktora, jest jak scenariusz. Wciągnęła mnie od razu, a w miarę zagłębiania się w nią, zacząłem przymierzać się do roli jednego z bohaterów – Miejscowego Głównego Wyznawcy. Ta bez wątpienia negatywna postać jest wyzwaniem, ale ja lubię wyzwania.

Tomasz Kwietko-Bębnowski

Zbigniew Zebar – wrocławski prozaik i poeta, choć o tej części swojej twórczość, którą inni określają mianem poezji, woli mówić jako o eksploracji poza prozą. Politolog, co bez wątpienia pozwala mu na ogląd rzeczywistości w szerokim spektrum. Autor tekstów poetyckich do programu Teatru Wśród Książek z Wrocławia pod tytułem Jest z nami Poeta. Program ten prezentowany był m.in. podczas Krakowskiej Nocy Poezji w 2015r. Program Jest z nami Poeta był prezentowany także podczas Olimpiady Teatralnej w ramach ESK 2016. Z. Zebar dotychczas wydał opowiadanie pt. Wzdłuż śladów (2013) oraz tomik zawierający wiersze, fraszki i sentencje pt. W niepokłonie (2014). In nomine – w imię jest pierwszą wydaną powieścią, która wyszła spod jego pióra.